1. O βασιλιάς Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας έφαγε μέχρι θανάτου...κυριολεκτικά! Το τελευταίο του γεύμα περιλάμβανε αστακό, χαβιάρι, λάχανο, καπνιστό σολωμό και σαμπάνια. Για επιδόρπιο του σέρβιραν 14 πιάτα από το αγαπημένο του παραδοσιακό γλυκό της πατρίδας του, το σέλμα και γάλα. Πέθανε το 1771.
2. Ο Άλαν Πίνκερτον, ιδρυτής ενός πρακτορείου ερευνητών, πέθανε από μια
μόλυνση που έπαθε στη γλώσσα του, αφού την...δάγκωσε.
3. Ο Τζακ Ντάνιελ, της γνωστής φίρμας ουίσκι, πέθανε από μια μόλυνση που έπαθε στα δάχτυλα του ποδιού του, αφού τα χτύπησε προσπαθώντας να...κλωτσήσει το χρηματοκιβώτιο του.
4. Η Ισιδώρα Ντάνκαν, μια χορεύτρια των αρχών του 20ου αιώνα, σκοτώθηκε όταν το μαντήλι που φόραγε στο λαιμό της μπλέχτηκε στις ρόδες του κάμπριο αυτοκινήτου που οδηγούσε, με αποτέλεσμα να της σπάσει το λαιμό.
5. Ο Βικ Μόροου, πρωταγωνιστής της τηλεοπτικής σειράς Combat, αποκεφαλίστηκε από μια λεπίδα φτερού ενός ελικοπτέρου στα γυρίσματα μιας επικίνδυνης σκηνής για την ταινία The Twilight Zone: The Movie. Δύο ακόμα παιδιά σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του ατυχήματος.
6. Ο Τάικο Μπραχ, ένας Δανός ευγενής και αστρονόμος του 16ου αιώνα, πέθανε μετά από μια μόλυνση στην ουροδόχο κύστη, που προκλήθηκε επειδή.. τα κρατούσε πολύ ώρα! Βέβαια, αυτό διαψεύστηκε το 1996. Μια έρευνα εκείνης της χρονιάς έδειξε ότι όντως ο Μπραχ αρρώστησε μετά από αυτό το περιστατικό αλλά η αιτία θανάτου του ήταν η δηλητηρίαση από υδράργυρο. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του χρησιμοποιούσαν πολύ τον υδράργυρο στα πειράματά τους, αλλά ποτέ δεν έγινε γνωστό πως ακριβώς αυτός μπήκε στον οργανισμό του.
7. Ο θεατρικός συγγραφέας Τενεσί Γουίλιαμς, βρέθηκε το 1983 νεκρός σε δωμάτιο ξενοδοχείου, έχοντας σφηνωμένο στο λαιμό του έναν φελλό.
8. Ο συγγραφέας Σέργουντ Άντερσον πέθανε από περιτονίτιδα, μια μόλυνση στο στομάχι που προκλήθηκε αφού κατάπιε ένα πακέτο με... οδοντογλυφίδες.
9. Ο Νόρμαν Τσάνεϊ, μέλος των Little Rascals, πέθανε μετά από μια ανωμαλία στους αδένες του, σε ηλικία 21 ετών. Ίσως αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι ξεπερνούσε 160 κιλά.
10. Ο Αττίλας, ο βασιλιάς των Ούνων, πέθανε μετά από μια αιμοραγία της μύτης του κατά τη διάρκεια της γαμήλιας νύχτας του. Μεθυσμένος, λυποθύμησε και πνίγηκε από το ίδιο του το αίμα.
11. Ο Σέρ Φράνσις Μπέικον πέθανε επειδή προσπαθούσε να διατηρήσει ένα κοτόπουλο στο... χιόνι. Ο διάσημος επιστήμονας έπαθε πνευμονία μετά το επιτυχημένο του πείραμα και πέθανε μετά από λίγους μήνες.
12. Ο Αισχύλος, σύμφωνα με λεγόμενα, πέθανε όταν ένας αετός που περνούσε από πάνω του, πέταξε τη χελώνα που είχε πιάσει πάνω στο κεφάλι του.
13. Ο στωικός φιλόσοφος Χρύσιππος, πιστεύεται ότι πέθανε από τα γέλια όταν, αφού έβαλε τον γάιδαρό του να πιεί αλκοόλ και να μεθύσει, τον παρακολουθούσε στις προσπάθειες του να φάει σύκα!
14. Ο ρωμαικός αυτοκράτορας Τίτος δολοφονήθηκε από ένα... έντομο, σύμφωνα με το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ! Ένα ζωύφιο είχε μπει μέσα στη μύτη του και για τα επόμενα επτά χρόνια έτρωγε τον εγκέφαλο του. Βέβαια, άλλα ιστορικά έγγραφα αναφέρουν ότι πέθανε από υψηλό πυρετό.
15. Ο Κιθ Ρελφ των Yardbirds έπαθε ηλεκτροπληξία από την ίδια την ηλεκτρική του κιθάρα.
16. Ο αυτοκράτορας Κλαύδιος της Ρώμης, πνίγηκε από ένα πούπουλο που χρησιμοποιούσε όταν ήθελε να κάνει εμετό. Άλλοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι τον δηλητηρίασε η γυναίκα του, Αγριπίννα.
17. Ο συγγραφέας Κρίστοφερ Μάρλοου, πέθανε το 1593 μετά από έναν διαπληκτισμό σε μια ταβέρνα για τον λογαριασμό. Τον μαχαίρωσαν στο μάτι.
18. Ο Βασιλιάς Χένρι Ι πέθανε το 1135 μετά από τροφική δηλητηρίαση που έπαθε αφού έφαγε μεγάλη ποσότητα από σμύραινες, δημοφιλές ψάρι στην βρετανική κουζίνα της εποχής.
19. Ο Μπόμπι Λιτς μπορεί να κατάφερε να ξεγελάσει τον θάνατο όταν κατέβηκε τους καταρράκτες του Νιαγάρα μέσα σε ένα βαρέλι, αλλά εκείνος τον συνάντησε στη στεριά. Ο δημοφιλής κασκαντέρ γλίστρησε σε μια φλούδα πορτοκαλιού και έσπασε το πόδι του. Η μόλυνση στο πόδι του δεν υποχώρησε και πέθανε μετά από δύο μήνες.
20. Ο νομοθέτης Δράκοντας, πέθανε σύμφωνα με ορισμένες αρχαίες αναφορές, μετά από μια εξαιρετική ομιλία που είχε δώσει. Πνίγηκε κάτω από τα υπερβολικά πολλά καπέλα και πανοφώρια που είχε ρίξει πάνω του το κοινό, ως ένδειξη θαυμασμού και εκτίμησης.
